نقاشی گواش نگهبانِ باغِ درون

نقاشی گواش نگهبانِ باغِ درون
این اثر مانند صحنه‌ای است که میان خاطره، رؤیا و واقعیت معلق مانده است. شخصیت زن درون یک قاب یا پنجره قرار گرفته؛ گویی از جهانی دیگر به بیرون نگاه می‌کند یا شاید مخاطب در حال تماشای جهان درونی اوست.

چشم‌های بسته، سر خمیده و حالت آرام بدن، حس آرامش، مراقبه و فرو رفتن در جهان ذهنی را القا می‌کند. او نه خواب است و نه بیدار؛ در مرزی میان این دو جهان قرار گرفته است.
این اثر بیش از هر چیز حس پناه گرفتن در جهان درونی را منتقل می‌کند؛ انگار شخصیت از هیاهوی بیرون فاصله گرفته و در باغی از خاطرات، رؤیاها و سکوت، برای لحظه‌ای آرام گرفته است. ترکیب پنجره، ماه، هاله و گیاهان انتزاعی، تابلو را به روایتی شاعرانه از «خلوت انسان با خودش» تبدیل کرده است.